avarities
ăvārĭtĭes, ēi, f., for avaritia,
- avarice: avarities et honorum caeca cupido, Lucr. 3, 59; and besides perh. only Claud. III. Cons. Hon. 185; v. Neue, Formenl. I. p. 372.
avāritiēs, ēī, f., Nbf. v. avaritia, Corp. inscr. Lat. 1, 1011 u. 1459. Lucr. 3, 59. Claud. I II. cons. Hon. 185.
legatus ‥ tanquam tyrannus, ~ie persuadente. misit ‥ inquisitores perversos
ăvārĭtĭēs, (16) ēī, f. , c. le précéd. : Lucr. 3, 59 ; Liv. 24, 32, 1.