avare
avare, greedily, covetously, stingily
ăvārē, adv., v. avarus fin.
avārē, Adv. m. Compar. u. Superl. (avarus), habsüchtig, gewinnsüchtig, aus Habsucht, numquam avare pretium statui arti meae, Ter.: nihil avare, nihil iniuste esse faciendum, Cic.: neglegenter se et avare agentes, Eutr. – quo crudelius avariusque in Graecia bellatum, Liv.: avarius exigere opus, quam pensiones, mehr auf Verrichtung der Arbeit, als auf Entrichtung der Abgaben sehen, Col. – horas suas avarissime servare, mit seinen Stunden sehr geizen, Sen. de otio 5, 7.
quoties ~e aliquid aut parce nimis agi volebant
ăvārē (12) (avarus), avec avidité, avec cupidité : avare aliquid facere Cic. Off. 3, 37, se montrer cupide ; avarius exigere opus Col. Rust. 1, 7, 1, exiger plus âprement du travail ; avarissime suas horas servare Sen. Ot. 5, 7, être fort avare de ses instants.
avare . adv. c. s. et, v. avarities
See an image
See an image
avārē adv.with comp.
- avarus, greedily, covetously, stingily: pretium statuere arti, T.: nihil faciendum: imperitare victis, L.: avarius bellare, L.