avicula
ăvĭcŭla, ae, f. dim. [avis],
- a small bird: aviculae nidulus, Gell. 2, 29, 2: canorae, Ap. Met. 11, 7, 15.
avicula, ae, f. (Demin. v. avis, s. Varr. LL. 8, 79), das Vögelchen, aviculae nidulus, Gell. 2, 29, 2: omnes minutissimae aviculae, Suet. fr. 161. p. 253, 3 R.: aviculae canorae, Apul. met. 11, 7: avicula brevis (kleines), Amm. 22, 15, 19; 23, 6, 16: avicularum cupidissimus, Fronto ad amic. 1, 12. p. 182, 9 N.: dare (aegrotanti) aviculas, Cael. Aur. chron. 1, 1, 22. – als Schmeichelwort, Täubchen, vestra avicula, Salv. ep. 4. § 13.
~e, paste frumento quod benedictione condierat, digredientem ‥ secute, nunquam ab ejus divelli karitate potuerunt(
quidam remigantium, illius ~e que mergus dicitur tractus exemplo
cum accipitre solus ‥ naviculam ingressus, ut in insulis maris ‥ anates et ~as alias aucuparet
cecidit velum expansum super Francos ad instar retis super ~as irretitas
[(parvulus ] gaudet ‥ ‘orum nidos explorare et ova vel pullos inventos ‥ domum portare
retiacula quibus ~a Christi ‥ videbatur intercepta
‘rara’ ‥ est hec ‘avis ‥ in terris’ ‥ que ‥ nobis aurum accommodet; et propterea ‥ hanc vestre mentis ~am carioribus quibus poterimus graciarum ‥ muneribus ‥ depascimus
hec ~a, A.wyld hole
ăvĭcŭla, æ, f. (avis), petit oiseau : aviculæ nidulus Gell. 2, 29, 2, le petit nid dʼun oiselet, cf. Apul. M. 11, 7.