aviaticus
aviāticus, a, um (avia), großmütterlich, der Großmutter, munus, ICt. in Iurispr. Anteiust. p. 822 ed. Schulting: donationes, Resp. Papin. tit. 22. – subst., aviāticī, ōrum, m., die Enkel (vgl. ital. l'abiatico, der Sohnesenkel), filiae suae et avviaticis (so!) suis, Corp. inscr. Lat. 5, 5902.
ăvĭātĭcus, a, um (avia § 1 ), de grand-mère, relatif à la grand-mère : Inscr. ; Jurisc.