baburrus
baburrus, a, um,
- foolish, silly, Isid. Orig. 10, 31.
baburrus = stultus, ineptus, Isid. 10, 31. Gloss. IV, 589, 4; vgl. Löwe Prodr. p. 54.
qui verum loquitur est hostis publicus, / baburrus stolidus, immo freneticus
băburrus, a, um, sot, niais : Isid. Orig. 10, 31.
Vita MS. Caroli magni jussu Friderici Imp. exarata lib. 2. cap. 22.Ac quidam de plebe truces, hominesque Baburri.
Unde Baburrus et insanus ab omnibus reputabatur.
Babulusest apud Apul. 4. Metam. :
Tunc e re nata subtile consilium ego et iste Babulus palam comminiscimur, hoc est, iste fatuus. Græcis
Babeculain Fragmento Traguriano. Sic enim legendum :
Sic nos Babaculæ dispoliamur,nos fatuos sic spoliant mulieres. In editis est :
Sic nos Barcalabæ spoliamur.Non laudo cum emendant
verveculis. Idem superius,
Quemvis ex istis Babæculis in rutæ folium conjiciet, ex istis ineptis et nullius pretii servis. Hæc Grævius in notis ad Glossas Isid.
Le suppliant respondit audit Grasset : Je ne suis point Barbouillaire : mais tu es Barbouillaire, puisque tu ne veulx entendre à raison, ne à la vérité.Hinc
Icellui Perrin dist au suppliant que il n'estoit que un fatroulleur, et le cuidoit ainsi Esbaboyner, et que tout ce qu'il disoit estoit mensonge.Italis
Baburcus, stultus, bubigus, in Vocab. Lat. Germ. ann. 1477. Germanis
babbelnest Garrire more infantium, nugari, inepta verba proferre, Belgis
Babeculus, babiger, baburrus, etc., Blatero, stultus.