bambalo
bambalo, s. Bambalio ➳ .
Bambalo,
Bambalio; sic enim nescio quem M. Fundum, Antonii III. viri socerum
propter hæsitantiam linguæ stuporemque cordisappellatum scribit Cicero Philipp. 3. Gloss. Græc.
Vambal. Hesychius :
Βαβάζειν, τὸ μὴ διηρθρωμένα λέγειν.
Bambinopuellum, qui adhuc balbutit, dicunt.