barbiger
barbĭger, ĕra, ĕrum, adj. [barba-gero],
- wearing a beard, bearded (only in Lucr.): capellae, Lucr. 6, 971: pecudes, id. 5, 898.
barbiger, gera, gerum (barba u. gero), barttragend, bärtig, pecudes, Lucr. 5, 897: capel lae, Lucr. 6, 970.
barbĭgĕr, (15) ĕra, ĕrum (barba, gero), barbu : Lucr. 6, 970.