About

Menu

basileus

basileus [βασιλεύς] 1 a Roman emperor. b king (of the English). c heavenly ruler. a s920 Romanus quidam humilis genere demum factus ~eus ‥ imperialia indumenta ‥ assumpsit R. Niger I 76.  b basileon, rex GlC B 15; 935 (12c) ego Aeðelstanus nodante Dei gratia ~eus Anglorum CS 707; 940 ego Eadmundus ‥ basyleos Anglorum CS 748; c1022 ego Cnut basileon Angelsaxonum CD 736; 1068 poscimus Anglorum nostrum salvet basilēum (Consecr. Reginae) Pont. Ebor. 282; 1069 Willelmus ‥ victoriosus Anglorum ~eus (Dipl.) Regesta 28 (cf. D. C. Douglas, William the Conqueror 251n. 4).  c O theos agie, bāsĭlĕū pie, quid loquar oro R. Cant. Malch. V 312. 2 (gen. pl. ~eon) Books of Kings, incl. Samuel (bibl.). ~eon, liber Regum GlC B 1; in ~ion cautum est: ‘quasi vermiculus ligni tenerrimus’ Aldh. PR 134 (cf. II Reg. xxiii 8); in ~eon Id. VirgP 53; 10‥ in ~eon, in cyninga bocum WW.

Saved

Recent