basilicus
basilicus, royal
băsĭlĭcus, a, um, adj., = βασιλικός, kingly, royal, princely, splendid, magnificent, = regalis (in this sense perh. only ante-class.).
- I Adj.
- A In gen.. basilicas edictiones atque imperiosas habet, Plaut. Capt. 4, 2, 31 (811), id. Rud. 2, 4, 18 (431): facinora, id. Trin. 4, 3, 23 (1030) victus, id. Pers. 1, 1, 32 (32): status, id. Ps. 1, 5, 43 (457).—
- B Esp.
- 1 Basilica vitis, a kind of vine among the Dyrrhachians, Plin. 14, 2, 4, § 30, Col. 3, 2, 19; 3, 2, 28; 3, 7, 1; 3, 9, 1, 3, 21, 3: uva, Isid. Orig. 17, 5, 22.—
- 2 Basilica nux, Macr. S. 2, 14, 7.—
- II Subst.
- A băsĭlĭcus, i, m. (sc. jactus), = Venereus, the king’s throw, the best throw of dice (v. alea), Plaut. Curc. 2, 3, 80 (359).—
- B Esp. freq., băsĭlĭca, ae, f., = βασιλική (sc. οἰκία s. στοά), a public building in the forum with double colonnades, which was used both for judicial tribunals and as an exchange, a basilica, portico (cf. regia, in the year of Rome 542 there were no such porticos there, Liv. 26, 27, 3, the first known was built by Cato in the year 568, and called Basilica Porcia, id. 39, 44, 7 Drak., Aur. Vict. Vir. Ill. 47; the most considerable basilicae in the Aug. age were the Porcia, Opimia, and Julia; the latter, built by Julius Caesar in the third year of his dictatorship, was the chief seat of judicial proceedings; v. Vitr. 5, 1; O. Müll. Archaeol. § 291, cf. with § 180, Dict of Antiq.) forum plenum et basilicas istorum hominum videmus, Cic. Verr. 2, 5, 58, § 152, 2, 4, 3, § 6, id. Mur. 34, 70, id. Att. 2, 14, 2; 4, 16, 14 Julia, Plin. Ep. 5, 21, 1; Quint. 12, 5, 6; Suet. Calig. 37, so, Aemilia, Plin. 35, 3, 4, § 13 Pauli, id. 36, 15, 24, § 102, Tac. A. 3, 72, cf. Cic. Att. 4, 16, 14. porticus Caii et Lucii, Suet. Aug. 29. completis undique basilicis ac templis, Tac. H. 1, 40. —Pure Lat. regia, Suet. Aug. 31 fin., Stat. S. 1, 1, 30; v regius.—In the fourth century churches were first built in the style of basilicas (cf Müll. Archaeol. § 194).— Hence, late Lat., basilica, a metropolitan church, a cathedral, a basilica. Sulp. Sev. H. Sacra, 2, 33 and 38.—
- C băsĭlĭcum, i, n.
- 1 A princely robe, Plaut. Ep. 2, 2, 48 (228). —
- 2 In the Gr. form băsĭlĭcŏn, i, n., = βασιλικόν, a black plaster, Scrib. Comp. 210, also called, 238, băsĭlĭcē, ēs.—
- 3 The best kind of nuts, Plin. 15, 22, 24, § 87; cf. I. B. 2. supra.—Hence, adv.: băsĭlĭcē, royally, etc.: exornatus basilice, in princely, magnificent style, Plaut. Pers. 462; 29; 806. —Of severe pain: ut ego interii basilice! how wholly, completely, etc., Plaut. Ep. 56.
basilicus, a, um (βασιλικός), I) adi. königlich, fürstlich, wie ein König od. Fürst = machthaberisch, edictiones, facinora, Plaut.: od. = herrlich, prächtig, victus, Plaut.: vitis, eine Art Weinstöcke bei den Dyrrhachiern, Col. u. Plin. – II) subst.: A) basilicus, ī, m. (sc. iactus), der Königswurf, als der beste Wurf im Würfelspiel mit tali (wie Venus = der beste Wurf im Würfelspiel mit tesserae), Plaut. Curc. 359. – B) basilica, ae, f. (βασιλική, sc. οἰκία od. στοά), 1) die Basilika, Name großer, wie ein Königspalast mit doppelten Säulengängen (Hallen) gezierter Prachtgebäude am Forum (in Rom u. andern Städten), die zu Gerichtssitzungen u. Geschäften der Kaufleute bestimmt waren (rein lat. regia [w. s.] od. porticus, wie Cic. Verr. 4, 86), Porcia (die erste in Rom von M. Porcius Kato als Zensor im J. 186 v. Chr. erbaute), Liv.: Opimia, Varr.: Iulia, Plin. u.a.: Aemilia, Plin.: Pauli, Plin.: argentaria, der vascularii, Inscr.: qui forum et basilicas non spoliis provinciarum, sed ornamentis amicorum... ornarent, Cic.: in honorem Plotinae basilicam apud Nemausum opere mirabili exstruxit, Spart.: ingenti celebritate basilicam, qui locus auditorii erat, complentes, Apul.: zur Bezeichnung eines vielbesuchten Ortes, basilicam habeo, non villam, frequentiā Formianorum, Cic. ad Att. 2, 14, 2: basilica equestris exercitatoria, eine Reitbahn, Corp. inscr. Lat. 7, 965. – 2) die nach Art dieser Basiliken gebaute Hauptkirche, Domkirche, Kathedrale, Sulp. Sev. chron. 2, 33, 5: basilica martyrum, ibid. 2, 38, 5. – C) basilicum, ī, n., 1) ein prächtiges Kleid, Plaut. Epid. 232. – 2) in griech. Form, basilicon, ī, n., a) ein schwarzes Pflaster, Scribon. 210; ibid. 238 basilicē, ēs, f., gen. – b) die beste Art der Nüsse, die Königsnuß, Plin. 15, 87 (basilica nux bei Macr. sat. 2, 14, 7).
băsĭlĭcus, (15) a, um (βασιλικός), royal, magnifique, princier : Pl. Capt. 811 ; Pers. 30 ; basilica vitis *Plin. 14, 29, espèce de vigne || băsĭlĭcus, ī, m. , le coup du roi [le coup de dés le plus heureux] : Pl. Curc. 359 || băsĭlĭcum, ī, n. , vêtement royal, magnifique : Pl. Epid. 232.
- 1. van machthebbers [facinora];
- 2. heerlijk, prachtig [victus]; II. subst. ī
- 1. m (vul aan: iactus) (Plaut.) voortreffelijke worp (in een spel);
- 2. n (Plaut.) prachtig gewaad.
basilicus , a, um. adj.
似王者。華麗。 Basilica facinora 驚人之事。— ego sum 吾即是大人。Basilica nux 味核桃類。— jactus 至好骰。 Basilica vitis 葡葡類。
Suggest a Translation
See an image
似王者。華麗。 Basilica facinora 驚人之事。— ego sum 吾即是大人。Basilica nux 味核桃類。— jactus 至好骰。 Basilica vitis 葡葡類。
Suggest a Translation
See an image
Ego ille Basilicus... subscripsi.Ubi idem Anastasius :
Basilicos Græce dicitur Imperialis natura, aut Exspatharii Imperialis, aut alterius dignitatis. Imperiales homines fuerunt, qui rogati testimonii sui scripto et adstipulatione chirographa sigillatim roboraverunt.Sed errat toto cœlo ; sunt enim Græcis
Mandatores, qui Imperatorum mandata perferebant.
Βασιλικὸς ἁνθρωπος πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ σεπτοῦ ναοῦ ἕστηκεν,qui mox
Μήπως βασιλικὸς ἀθρόως ἐλεύσεθαι.Constant. de Adm. Imp. cap. 7 :
Ἡνίκα περάσῃ Βασιλικὸς εἰς Χερσῶνα ἕνεκα τῆς τοιαύτης διακονίας.Ita cap. 47. et alibi non semel. In Vita S. Nili junioris pag. 91.