bellatorius
bellātōrĭus, a, um, adj. [bellator],
- warlike, martial, useful in warlike expeditions (very rare): jumenta, Amm.23, 5, 13: pugnax et quasi bellatorius stilus, a pugnacious, polemic style, * Plin. Ep. 7, 9, 7.
bellātōrius, a, um (bello), kriegerisch, zum Kriegführen geschickt, iumenta, Amm. 23, 5, 13; 31, 2, 22: übtr., semper pugnax hic et quasi bellatorius stilus, streitender, polemischer, Plin. ep. 7, 9, 7.
~ie artis industria ‥, dum docetur in otio, cautius exercetur in bello
bellātōrĭus, (16) a, um (bello), propre à la guerre : Amm. 23, 5, 13 ; bellatorius stylus Plin. Min. Ep. 7, 9, 7, style de polémique.