biafora
domo egredi, et Principem, aut ejus Vicarium sequi tenebantur, quæ est vis vocabuli Vasconici. Regestum Constabulariæ Burdegalensis f. 92 :
Et tenentur venire ad Mandatum Præpositi in primo adventu suo cum arma, et jurare pacem, et tenentur venire ad clamoremOccurrit iterum fol. 96. et in Foris Beneharn. Rubr.Biafora , cum armis, et sequi Præpositum vel Locumtenentem suum, et hoc quotiescunque mandatum receperint, vel ad eorum notitiam pervenerit.
de Probations d'instruments, art. 9. Petro Goudelino, Occitanis,
Biaforo est, crida à mort : Biaforo, Crier aux alarmes, au meurtre.Consuetudo Aquensis tit. 16. art. 6 :
Est défendu d'user d'oresenavant d'aucuns seels, ou Bia horras ; mais chacun viendra par action.
Via fora, et
via fors, apud Raimundum Montanerium in Chronico Regum Arag. c. 122. 165. 206. 207. 222. et Petrum Regum Aragon. in Chron. lib. 4. cap. 3. cum
ad armaconclamatur. Vide Marcam in Hist. Beneharn. lib. 5. cap. 16.
Laditte Marie en ce faisant, fist semblant que c'estoit malgré sien, et cria, Biafore, Biafore.Aliæ ann. 1480. in Reg. 207. ch. 66 :
Lequel Galabert s'escrya à haulte voix à Biaffora, qui est un mot du langaige du païsNeque aliud sonat vox(Gascogne) disant qu'il estoit mort.
Bihore, in aliis Lit. ann. 1451. ex Reg. 185. ch. 281 :
Le suppliant soy sentant ainsi navré et blecé dudit cop, cria à haulte voix, Bihore, Bihore, audit Martin son maistre, disant qu'il estoit mort.
Biore, in aliis ann. 1458. ex Reg. 188. ch. 5. Vide Haro.