bibax
bĭbax, ācis, adj. [bibo],
- given to drink, Nigid. ap. Gell. 3, 12.
bibāx, ācis (bibo), trunksüchtig, Nigid. b. Gell. 3, 12, 2. Macr. sat. 2, 51, 16. Sidon. carm. 7, 94. – Kompar. bibacius, Sidon. ep. 8, 3, 2.
due anicule, quibus nihil ~acius
ego tamen utriusque [vini et cervisie ] ~ax sum
gens penetranda tibi prelarga bibaxque loquaxque
qui ~acior est alios ‥ iniquitate transcendit
a drynker , ~ax
bĭbāx, ācis (bibo), grand buveur : Gell. 3, 12, 2 || bibador Sid. Ep. 8, 3, 2.