bibitio
bibitio, ōnis, f. (bibo), das Trinken, absol., od. eius calicis u. dgl., auch im Plur., Eccl.
abbas ‥ domos sacriste ‥ funditus precepit erui, tanquam non essent digne stare super terram propter frequentes bibaciones et quedam tacenda que ‥ viderat
de procuracione commestionis et ~onis ‥ illos quietos clamari
iste ablativus ‘usu’ [rerum consumptibilium ] accipitur pro comestione, induitione, ~ione
bĭbĭtĭō, ōnis, m. (bibo), action de boire : Euch. Hom. 9.