ΛΟΓΕΙΟΝ
About

Menu

bisa

BISA
, Septentrio, Aquilo, Gall. Bize. Modo dicitur de Aquilonari vento, modo de ipsa orbis parte Aquiloni subjecta, ut apud Vivarienses et Valentinenses. Denominatio nobilis Ludovici de Veras de Rupesalva ann. 1523. in Inventario 18. cap. 41. de Vouta fol. 31. verso : Et confrontat a Bisa cum pratis nobilis Nohe de Rupesalva, etc. Ibidem : Confrontat ab Oriente cum domo ipsius de Veras, et a Bisa cum pratis nobilis Nohe de Ruppesalva et a vento cum terris dicti Ludovici de Veras, et a solis occasu cum terris nobilis Nohe de Ruppesalva. Ubi liquet per Bisam Septentrionem, per Ventum Austrum aut meridianam mundi partem semel atque iterum designari. Pontanus cap. ult. libri 4. Origin. Gall. ubi de ventis, hæc habet de originatione vocis Bise : Denique Septentrionalis, quem Angli, aliique omnes, et ipse Magnus Carolus Noort et Noorden, nominat, Gallis est Vent de Bise. Quo uno abire a nobis videntur, et usitatam Latinis Boreæ vocem quodammodo æmulari. Sed ita res neutiquam se habet. Immo verum, vetusque Teutonicum idem est : et fortasse inter ea ventorum nomina, quæ, ut barbara, reformasse Carolum dicit Eginhardus, reponendum. Nam Biesen et Biisen, æstu agitari, Belgis significat. Scarabeum quoque alis strepitantem, et cum impetu se motitantem Biesbout Flandri hodieque dici, Glossaria ejus Linguæ indicant. Est et Latinum Psalterium cum interpretatione Germanica vetustissima, ut pote Ludovici Pii, aut illis temporibus concinnata, in quo Bisa pro Turbine positum diserte legitur. Unde et Lipsii Glossariolum ex eo collectum : Bisa, Turbo ; ut Gallis, Vent de bise. Huc usque Pontanus, cui Menagius non assentitur. Huic magis placet opinio Huetii, qui Bisam a Gallico Bis, Niger, deducit. Hæc sunt Huetii verba : Septentrionem Veteres caliginosum, et densis tenebris obsitum censuerunt. Ideo ζόφον apud Homerum, Strabo Septentrionem interpretatur. Tibullus Panegyrico ad Messalam, de Septentrione : Illic et densa tellus absconditur umbra. Arabes quoque mare Septentrionale, tenebrosum appellant. Ita Geographus Nubiensis. Hinc et Aquiloni vento nomen : Aquilus enim color niger est. Glossarium : Aquilum, μέλαν, ὡς ὁ Λουκίλλιος. Suetonius opponit candido. Festus, fuscum et subnigrum interpretatur. Eodem sensu dixit Plautus, Corpus aquilum. Eidem dicitur et aquilo. Nos Galli dicimus la Bise, pari significatu : nam Gallice, Bis, nigrum sonat. Les Rebours de Mathiolus : Se les femmes blanches et Bises, Hantent voulentiers les Eglises.  : Après tous deux se tint franchise, Qui ne fu brune ne Bise. Denique in quibusdam Galliæ nostræ regionibus ventus Thrascias, niger vocatur. Boire, apud Villehard. paragr. 127 : Nostre Sires lor fist lever un vent, que on appelle Boire. Conf. Raynouard. Glossar. roman. voc. Bis et Bisa.

Saved

Recent