biselliarius
bĭsellĭārĭus, ii, m. [bisellium],
- one who enjoys the honor of the bisellium, Inscr. Orell. 4055.
biselliārius, -iātus, s. bisellium.
bĭsellĭārĭus, ĭī, m. , qui a eu les honneurs du bisellium : CIL 10, 1217.