About

Menu

bovinor

bŏvīnor, āri, v. dep. [bos],
  • to bellow at, brawl, revile: bovinatur = conviciatur, Paul. ex Fest. p. 30, 12 Müll.: bovinator = conviciator, inconstans. Bovinari = conviciari, damnare, clamare, Vocab. Vet.

Saved

Recent