bovinus
bŏvīnus, a, um, adj., = bubulus [bos],
- of or pertaining to oxen or cows: medulla, Theod. Prisc. Diaeta, 15.
bovīnus, a, um (bos), zum Rind gehörig, Rinder-, pedes, Plin. Val. 5, 35: medulla, Theod. Prisc. de diaeta 15.
x pelles caprinas et iiii coria ~a
carnes et ovine / ventrem procurant; inflat caro queque bovina
in ‥ coriis bowin’ tannatorum missis usque Dovr’
in Clen[(t ] sub spina jacet in convalle bovina [ME: ]Cubeche
duo paria sotular’ bovin’
per vendicionem xxij carcosiorum ~orum
tractus est ad caudas equorum super communi pelle ~a
in ij arcubus ~is emptis
Aulam ~am [] Beef Hall
carnes ~as ‥ dandas prisonariis
in iiij paribus cathenarum cum anulis et stapulis ferreis emptis ad carucam ~am
juga ~a
mulier ‥ cleros ‥ dans pocula lethes, / ordinis immemores †lethes facit esse bovinos
semper iners virque bovinus eris
babebat ‥ totum corpus humanum preter extremitates que ~e fuerant
pro xvj animalibus ~is
notum sit ‥ me ‥ dedisse duos ~os terre
bŏvīnus, a, um (bos), de bœuf : Ps. Th. Prisc. Diæt. 15.
Requisitus cujusmodi animalia custodiebat, ipse dixit quod bestias Bovinas.Alia ann. 1351. ex Tabul. Villæfr. in pago Bellijoc. :
Bovina animalia capta, etc. Avere bovinum,in Pacto inter Arn. de Villanova et hommes de Transio ann.
Jehan Saulçois print.... la charge de garder le bestail Bovin.Vide infra Bovius.
Medulla Bovina, apud Theodor. Priscian. de Diæt. 15.