breviloquium

brĕvĭlŏquĭum, ii, n. [brevis-loquor],

• brevity in speech, Prisc. p. 754 P.; Fulg. Myth. praef. fin.; Serv. ad Verg. A. 1, 561.

breviloquium, ī, n. (brevis u. loquor), die gedrängte, kurze Rede, Prisc. 7, 46. Fulg. mitol. 1. praef. p. 15, 6 H. Serv. Verg. Aen. 1, 561. Schol. Vindob. in Hor. de art. poët. 50.

breviloquium , brevity of speech, short speech. b brief discourse (as book title). s1205 quum dominus Papa adhuc ei diceret ut ~io uteretur, ‥ tandem completis allegationibus subticuit Chr. Evesham 152; 1282 hujusmodi mestuosam materiam sub ~io transeuntes (Lit. Regis Rom.) Foed. II 215; si quid eis necessarium fuerat, modeste signo aliquo aut ~io a famulis petebant Cust. Cant. 201; a shorte speche, ‥ ~ium CathA.  b ~ium vitae B. Wilfredi Frith. (title) ; ~ium de Sapientia Sanctorum (title) J. Waleys; 13‥ ~ium Pauperis, sc. Summa Bonaventure in Scriptura (Invent.) Chr. Rams. 363.