bromus
brōmus, ī, m. (βρῶμος), der Gestank, Gloss. ›bromus squalor, i.e. fetor‹.
sunt ‥ in fluvio del Far vermes graciles qui in lingua illa vocanturbrom , quorum cibus est omne genus ligni
~um, †sordum maris
nomina ferarum: ‥ ~us marinus,seolh
pro vij ~is ‥ emptis ad inde mundand’ combleas et gutterias in turri
brōmus, ī, m. (βρῶμος), odeur fétide : M. Emp. 20, 119 ; Gloss.