burgarii
burgārĭi, ōrum, m. [burgus],
- inhabitants of a castle, defenders of the borders (late Lat.), Cod. Th. 7, 14, 1; cf. Isid. Orig. 9, 4, 28.
burgāriī, ōrum, m. (burgus), Burgbewohner, Grenzbeschützer, Cod. Theod. 7, 14, 1. Corp. inscr. Lat. 3, 13795 (a. 138).
burgārĭī, ōrum, m. , garnison des châteaux forts : Cod. Th. 7, 14 || habitants des bourgs : Isid. Orig. 9, 4, 28.