calliator

, f. Qui erat a poculis, quæ nostri Caillers vocabant. Vide Mazer. Testamentum ann. 1217. ex Chartul. S. Martini Pontisarensis : Item, lego Theobaldo qui custodit parcum centum sol. Paris. Item Johanni Calliatori centum sol. Paris. Vel qui aucupio Caliarum seu coturnicum præerat. Vide supra Caillier.