campulus
campulus, ī, m. (Demin. v. campus), ein Stückchen Land, ein Gütchen, Greg. epist. 10, 12.
in Aclea, id est in ~o quercus
hujus ‥ voluntatis scedula ‥ virgineo aterrimi lacrimas liquoris forcipe in planitiem tetragoni ~i albentem destillante perscripta est
campŭlus, ī, m. (campus), petit coin de terre : S. Greg. Ep. 10, 12.
Campulus, et lembus, seu linter, cimba. carabus.
Caupulus. Glossæ Isidori :
Abbacia S. M. Cleieddewerh unum marabutinum et unum Campulum singulis annis.
S, Greg. Ep. 10. 12. Campulos cum conduma una. Cf.
Joan. de Jan. (L. Quicherat.)