caneo
caneo, to be gray, be hoary
cāneō, uī, 2, n.: to be white or gray, to whiten, 5.416; canēns, entis, white, hoary, 10.192. (cānus)
cānĕo, ui, 2, v. n. [canus],
- to be gray or hoary, be white (poet. or in post-Aug. prose); P. a.: cānens, entis, gray, grayish, hoary, white: temporibus geminis canebat sparsa senectus, Verg. A. 5, 416; cf. Tac. G. 31: canens senecta, Verg. A. 10, 192: canet in igne cinis, Ov. A. A. 2, 440: canens gelu, white, id. Tr. 5, 2, 66; Sil. 1, 206; pruina, id. 3, 534: canentia lilia, Ov. M. 12, 411: dum gramina canent, Verg. G. 3, 325; 2, 13: canuerint herbae, Ov. F. 3, 880; Juv. 14, 144; Ov. M. 1, 110 (cf. id. ib. 6, 456; and id. F. 5, 357); Sil. 4, 362.
cāneo, uī, ēre (canus), grau-, weißgrau sein, temporibus geminis canebat sparsa senectus, Verg.: gramina canent (sc. rore), Verg.: ager canet aristis, Ov. – Partic. canēns, entis, grau, graulich, senecta, Verg.: gelu, Ov.: pruina, Sil. – u. mattgrün, lilia, Ov.: oliva, Ov.
cānĕō, (13) ŭī, ēre (canus), intr., être blanc : Virg. En. 5, 416 ; G. 3, 325 ; Ov. M. 1, 110.
cāneō uī, —, ēre
- canus, to be gray, be hoary(poet. and late): Temporibus canebat senectus, V.: canet in igne cinis, O.: gramina, V.: mons olivā, Iu.: canent insignes, grow old, Ta.