capparis
cappăris, is, f. (acc. -im, Plaut. Curc. 1, 1, 90 (90); Varr. ap. Charis. p. 79 P.; acc. -in, Mart. 3, 77; Cels. 4, 9), and (rare) cappă-ri, indecl. n., = κάππαρις or κάππαρι,
- the caper-bush, Col. 11, 3, 17; 11, 3, 54; Plin. 13, 23, 44, § 127; Pall. Oct. 11, 4: capparis cortex, Cels. 5, 17, 19.—
- II The fruit of the caper-bush, the caper, Plaut. l. l.: capparin et cepas voras, Mart. l. l.: urinam movet, Cels. 2, 31.
capparis, is, Akk. im, Abl. ī, f. (κάππαρις), die Kaperstaude u. die Kaper, Plaut., Varr. fr., Cels. u.a.
capparus auricomis rutilabit in aequore cyrrys
radicis capperis
antequam agilis locusta pinguescat / ‥ visque lumbaris capparis evanescat [cf. ]Eccles. xii 5
cum incisivis, aperitivis, subtiliativis spleni appropriatis, sicut radix ~orum, scolopendria et tamariscus
~a, kynosbiton idem, caprion idem. ‥ ~us vel ~is frutex crescit in saxis et est similis edere terrestri in foliis
~is,uude bend
1 cappăris, (16) n. indécl. (κάππαρις), câpre, fruit du câprier : Cels. Med. 4, 16 ; Plin. 13, 127.
2 cappăris, (16) is, f. (κάππαρις), ¶ 1 câprier [arbrisseau] : Plin. 15, 117 ¶ 2 fruit du câprier, câpre : Pl. Curc. 90 ; Cels. Med. 2, 18 ; Mart. 3, 77, 5.
Un albusion, in Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692. Sed leg. forte,
Un arbrisseau.