carinula
carīnula, ae, f. (Demin. v. carina), ein kleiner Kiel, Diom. 507, 22.
piscator quidam ‥ cum ~a et asseclis suis linaque aquam ‥ ingressus est, piscem ‥ gratia conquirendi
quum me ab ergastulo carnis exisse didiceris, tunc in brevi ~e tue compagines dissolvi ‥ scias
cărīnŭla, æ, f. (carina), petit bateau : Diom. 507, 22.
Orta seditione, quod Carnicula dicimus.Ad marginem, al.
Carinula. Recte : nam a
Carina, convicium, deducitur.
Carinula, ut et
Carinulum, pro
Carmulum.