caroenum
căroenum, i, v. carenum.
caroenum, ī, n. (κάροινον), süßer eingekochter Wein, Pallad. 14, 8, 2. Augustin. de mor. Manich. 13. § 29. Apic. 4, 121: car. Maeonium, süßer asiatischer, Edict. Diocl. 2, 13. – ➳ Verschieden ist garoenum, w. s.
velut lento careni defruto, quod regalibus ferculis conficitur
carenum,morað
caraenum quod regalibus conficitur ferculis
synapin cum melle et modico ~o
~um est vinum dulce
~um, i. vinum coctum in medecinis
must , ~um, mustum