carnosus
carnōsus, a, um, adj. [2. caro],
- abounding in flesh, fleshy.
- A Of animals: cervix, Cels. 4, 1: palatum aquatilium, Plin. 11, 37, 65, § 171: manus, id. 11, 43, 98, § 243: crura, id. 11, 45, 105, § 253: candor carnosus sanguineis venis, id. 11, 37, 54, § 144.—Comp., Plin. 27, 8, 40, § 63.—
- B Of plants: resina, Plin. 14, 20, 25, § 123: folia, id. 16, 24, 38, § 90: radices, id. 16, 31, 56, § 127: misy carnosius, id. 19, 3, 12, § 36: carnosissimae olivae, id. 15, 3, 4, § 15; so also cortex, id. 25, 5, 21, § 53.
carnōsus, a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (2. caro), I) fleischig, a) v. Gliedern: cervix, Cels.: manus, crura, Plin.: atropha carnosiora faciunt, Plin. – b) v. Pflanzen, folia, radices, Plin.: misy carnosius, Plin.: olea carnosissima, Plin. – II) meton., fleischähnlich, fleischfarben, lignum, candor, Plin.
~a superfluitate ventre turgescens
inferior pars [stomachi ] ~a et villosa et aspera
in vulnere ~e partis et musculose
‘obesus’ est aliquis homo ~us, pinguis et crassus(
carnōsus, a, um (caro 2), charnu : carnosæ radices Plin. 16, 127, racines charnues ; carnosissimæ olivæ Plin. 15, 15, olives très charnues || carnosior Plin. 19, 36.
- 1. vlezig [crura; poma];
- 2. lijkend op vlees, vleeskleurig.
carnosus , a, um. adj. c. s. et, v. carnolentus
See an image
See an image