About Report a problem

Menu

carricare

carricare [< carrus] 1 to carry, transport. Cf. carriare. si homo episcopi †invenenerit aliquem hominem ~antem infra leuuam civitatis DB I 263b; a1128 arant, metunt et carrucant Chr. Peterb. app. 161; 1166 debet c s. pro blado caricato super asisam Pipe 49; c1185 segetes de dominio carrigantur Rec. Templars 22; 1205 quod in vinis illuc carrucandis posueris Cl 20b; 1254 si dominus faciat scindi ligna ‥ ante Natale, quilibet habens bestiam ad caregandum debet portare duas saumatas ad domum domini RGasc I 546; 1470 (v. arrolius). 2 to load (? for carcare). 1404 naves suas cum eisdem [bonis] oneraverunt et †caricaverunt Lit. Cant. III 78.

Saved

Recent