cartunenses
Cartusienses. Vide in hac voce. Lit. Caroli V. ann. 1375. ex Reg. 109. Chartoph. reg. ch. 1 :
Concedimus facultatem ut ipse locum, ecclesiam et habitationem dictorum Cartunensium fundare et dotare valeat de dicta terra sua Dauberbus.A Cartusianis montibus,
Cartusiensesdictos docet Cangius ; qui rectius, auctore Valesio
Cartusiensesappellarentur a vico
Catorissiumvel
Caturissium, vulgo
Monasterio Bonæ fidei, quod est de ordine Chartosse, etc.Ut ut est de vocis origine,
Cartusienses, non
Catursienses, vocatos constat ab ipsis eorum incunabilis. Consule Vign. de Marvil. ejusdem ordinis monachum.