cassidile
cassĭdīle, is, n. dim. [1. cassis],
- a small bag or wallet, Vulg. Tob. 8, 2.
cassidīle, is, n. (1. cassis), ein helmähnliches Säckchen, Reisetäschchen, Vulg. Tob. 8, 2; vgl. Gloss. V, 594, 43 ›cassidilis, pera, marsupium.‹
cassidele,pung
ego [sutor ] ‥ facio ‥ flascones et †calidilia [? l. casidilia; AS: ]higdifatu
quidam ‥ ‘capsilide’ dicunt; dicunt enim quod est dictio composita ex ‘capsa’ et ‘sedile’. magistri autem Parisienses dicunt ‘cassilide’, a ‘casse’ quod est ‘rethe’(
semper latuit anguis tortuosus, portans in ~i toxicum mellitum
gypcere, ‥ pawytnere , ~e
an hawke bage ~e
cassĭdīle, is, n. , sac, havresac : Vulg. Tob. 8, 2.
Cassidile dicitur pera Aucupis in modum reticuli facta, in quo ponit quot in casse, id est, rete, cepit.Ita etiam Joannes de Janua.
Protulit auri fulvi transmissum munus de Cassidile.Matth. Westmon.
Portans in Cassidile toxicum mellitum. Conradus de Fabaria de Casibus S. Galli cap. 5.
O mira in juvene Principe Mercurii philologia, quæ sparso rubore juvenili promulgavit eloquia cordis dudum instincta Cassidili; id est, ut Walfridus loquitur de sancto Gallo lib. 1. cap. 23 :
Altæ memoriæ et armario cordis inseruit.Vetus Interpres Tobiæ capite 8 :
Protulit de Cassidili suo partem jecoris.
Cassidili profert auxiliare jecur.
capsadeducatur. Gloss. Lat. Gall.
Ille sagitta doctus erat, gravidaque faretra, Portabat cornu, fuerat qui doctus in arcu, Capsidile suo gestabat in inguine dextro.
Dedit mihi unum cutellum satis pulcrum de Parma, quem abstraxi de quodam Cassidulo.Et fol. v° :
Quilibet nostrum habuit in mensa sua manutergia, quæ ipsi portabant in Cassidulis suis.