castoreum
castoreum, castoreum, a strong-smelling secretion of the beaver
castŏrĕum, ei, n. [1. castor],
- castor or castoreum, a secretion of the beaver having a strong odor, Plin. 8, 30, 47, § 109; Lucr. 6, 794; Cels. 6, 7, 8; Scrib. 3.—In plur., Verg. G. 1, 59; Plin. 32, 9, 31, § 101; Nemes. C. 224.
castoreum, ī, n. (1. castor), Bibergeil, Lucr., Varr. fr., Cels. u.a. – Plur., Verg. georg. 1, 59 u. Plin.
agno / casto vim similem castoreoque dabis
†castrorium [gl.: factum de pinguedine castoris ]
castores, inquit [Plinius ], sibi amputant testiculos, quos ~ea dicimus
fiber, idem castorque, biver, castoria cujus / fiunt testiculi
pro unguentis acuatis cum pulveribus ~orii et cum pinguedine castor’ et cum pulvere eufurbeo(
testiculi †Veneris [l. beveris ], i. ~eum
~eum, testiculus cujusdam animalis quod castor appellatur
castŏrĕum, (14) ī, n. , Lucr. 6, 794, et castŏrĕa, ōrum, n. , Virg. G. 1, 59, castoréum, médicament tiré du castor.
castoreum eī, n
- 1 castor, castoreum, a strong-smelling secretion of the beaver: virosa, V.