castorinatus
castŏrīnātus, a, um, adj. [1. castor],
- clothed in the fur of the beaver, Sid. Ep. 5, 7.
castorīnātus, a, um (1. castor), in Biberfelle gekleidet, Sidon. epist. 5, 7.
castŏrīnātus, a, um (castor 1), qui porte un vêtement en peau de castor : Sid. Ep. 5, 7.
Albati ad exequias, pelliti ad Ecclesias, pullati ad nuptias, Castorinati ad letanias.Charta Aganonis Episcopi Augustodun. in Tabul. Ejusdem Ecclesiæ :
Præsente etiam Duce Burgundiæ cum suis Castoreatis proceribus. Castorinas et Castoriasvestes in pretio olim fuisse testantur idem Sidonius Carm. 5. S. Ambr. de Dignit. Sacerd. cap. 4. Haymo 1. ad Timoth. cap.