catinum
cătīnum, i, v. catinus init.
catīnum, ī, n. (Nbf. v. catinus), der Napf, Tiegel, Cato r. r. 84, 1; vgl. Prisc. 1, 30.
cătīnum, (13) ī, n. , Cato Agr. 84, 1, et cătīnus, ī, m. , Varro R. 1, 63, 1 ; Hor. S. 2, 2, 39, plat en terre || creuset : Plin. 33, 107 ; catinus saxorum Plin. 24, 125, grotte || pièce creuse de la pompe de Ctésibius : Vitr. Arch. 10, 7, 1.
catinum , i. n. et, v. catinus
See an image
See an image