cenator
cēnātor (coen-) [ceno],
- a diner, guest, δειπνητής, Gloss. Gr. Lat.
cēnātor, ōris, m. (ceno) = δειπνητής der Tischgast, Gloss. II. 267, 27.
cēnātŏr, ōris, m. (ceno), convive : Gloss. 2, 267, 27.