cephas

cephas [Heb. = stone, conf. w.κεφαλή] , head. ~as, caput; unde acephali, id est sine capite Lanfr. Comment. Paul. (I Cor. i 12) 157; vicario Christi, Petro, dicitur a Domino: “tu vocaberis ~as” [1 John i 42], quod est interpretatum ‘caput’ Gerv. Tilb. pref. p. 882; 1327 ‘~as’ Grece interpretatur ‘caput’ Latine (Lit. Papae) Foed. IV 317b.