chacea

1 chacea v. cacia

2 chacea [cf. OF chasse < capsa] , (?) chasing, engraved design. 1338 duas pelves de argento aymellatas in fundo de una ~ea (TreatyR) Foed. V 50a (= MonA I 638).

3 chacea v. scacia

, Venatio. Vide in Caciare.

, Via per quam aguntur animalia adpascua. Hinc Chaceare, pro eo quod Galli etiamnum dicimus, Chasser les bestes aux champs. Will. Thorn ann. 1285 : Totum pratum, in quo continetur quædam Walla, vocata Walla seu Chasea Cellerarii Ecclesiæ Christi Cantuariensis, quæ continet 20. perticatas in longitudine, et 20. pedes in latitudine. Et mox : Quod Wallia, seu Chacea prædicta remaneret dictis Abbati et Priori Communis ad cariandum et Chaceandum, etc. Adde pag. 1947. Bract. lib. 4. tract. 1. cap. 44 : Ut si quis omnino viam obstruat, vel Chaceam, per quam ingredi solet pasturam. Monasticum Anglic. tom. 1. pag. 292 : Habendum et tenendum dictam pasturam... cum competenti via ad minus latitudinis 30. pedum ad Chaciam quorumcunque animalium suorum, fugando eas per terras meas sine dispendio pratorum meorum. Assis. Michael. ann. 20. Eduard. 1. Ebor. rot. 41. in Abbreviat. Rotul. pag. 230 : In hoc placito dicitur... quod locus qui non includitur per murum, sepem aut palacium, dici debet Chacia potius quam parcus. Assis. Michael. ann. 17. Eduard. II. Derb. rot. 79. ibid. pag. 344 : Robertus Tok cepit unam damam in Chacea de Duffeld ... collegerunt de diversis hominibus quorum porci agistati fuerunt in Chacea prædicta, etc. unde liquet etiam pascua ipsa Chaceas dici. In pluribus Galliæ locis præsertim in Neustria, ambulacra seu itinera hinc inde arboribus consita Chasses etiamnum appellantur. . Charta Edwardi Regis Angliæ ann. 1299. apud Rymerum tom. 2. pag. 856. col. 1 : Totum honorem de Aquila cum hundredis, maneriis, Chaciis et omnibus aliis pertinentiis. . Monasticum Anglic. tom. 3. pag. 70 : Partem terræ... quæ jacet inter Caciam quæ tendit ad Hautam, etc. Ibidem. : Cum... sectis, viis, Caciis, semitis, etc. Charta ann. 1448. ex Chartul. 23. Corb. : Qu'ilz peussent Cachier et mener leurs vaques et bestiaux ausdits marés pour pasturer. Hinc flagellum, quo animalia aguntur, Chasseure et Chassouere nuncupatur. Lit. remiss. ann. 1374. in Reg. 105. Chartoph. reg. ch. 484 : Icellui petit Jacobin ferist ledit Regnaut filz dudit exposant d'une Chasseure, autrement dit fouet. Aliæ ann. 1476. in reg. 110. ch. 158 : Icellui Facon, qui menoit le second chariot, feri ledit cheval de sa Chassouere. Chasse-vilain vero dicitur Humerale ferculum, vulgo Oiseau, quo utuntur cæmentarii, in aliis ann. 1450. ex Reg. 186. ch. 45 : Le suppliant print ung instrument appellé oyseau ou Chassevilain.... et portoit sur son col de la terre sur ledit Chasse-vilain. . Monasticum Anglic. tom. 2. pag. 646 : Toftum suum quinque acrarum cum duabus bovatis terræ, et pasturam septingentarum ovium, in Clentham et Cavenby, cum Chacea et Rechacea de una ad aliam, quandocumque eis placuit, etc. Vide Caciare. , Repulsus, Gall. Rechassé. Henric. Knyghton. ann. 1293 : Rechaciati sunt a multitudine magna, velut oves in ovile.

chacea

Saved

Recent