chamaemelinus
chămaemēlĭnus, a, um, adj., = χαμαιμήλινος,
- of chamomile: oleum, Plin. Val. 3, 2; Theod. Prisc. p. 4, 1.
chamaemēlinus, a, um (χαμαιμήλινος), von Kamille, cham. oleum, Th. Prisc. 4, 1. – Nbf. chamomillinus (camomillinus), a, um (chamomilla), von Kamille, oleum, Plin. Val. 2, 4 u. 3, 2.
quod oleum sit compositum cum quibusdam calidis aperitivis sicut nardinum, costinum, camomellinum
inungatur spina dorsi cum oleo camomellino
chămæmēlĭnus, a, um, de camomille : Th. Prisc. 4, 1.