charaxo
chăraxo, āre, 1, v. a., = χαράσσω,
- to scratch, engrave (late Lat.): ungulis genas, Prud. στεφ. 10, 557: tabulae decalogo charaxatae, Aug. Alterc. Eccl. et Synag.
charaxo (caraxo), (āvi), ātum. āre (χαράσσω, Inf. Aor. χαράξαι), ritzen, kratzen, zerkratzen, dah. einkratzen, auch malen, schreiben, Prud. perist. 10, 557. Apic. 6, 228. Verg. gramm. de oct. orat. part. 6. § 22 (in Class. auct. 5, 86) u.a. Spät. (s. Quicherat Add. lex. Lat. p. 38. Rönsch Itala p. 255).
chăraxō, ātum, āre, tr. (χαράσσω), gratter, sillonner, graver : charaxare ungulis genas Prud. Perist. 10, 557, se déchirer le visage avec les ongles.