chartarius
chartārĭus, a, um, adj. [charta],
- of or pertaining to paper, paper-: officinae, Plin. 18, 10, 20, § 89: calamus, Ap. Flor. 9.—
- II Subst.: chartārĭus, ii, m., a papermerchant, Diom. p. 313 P.; Inscr. Orell. 4159.—
- III chartārĭum, i, n., archives, Hier. adv. Ruf. 3, 6.
chartārius, a, um (charta), zum Papier gehörig, Papier-, officina, Plin.: calamus, Schreibrohr, der Alten Schreibfeder, Apul. – subst., a) chartārius, ī, m., α) der Papierhändler, Corp. inscr. Lat. 17, 3284. Diom. 326, 14. – β) der Archivar, Cassiod. var. 8, 23: chart. publicus, Vita Caes. Arel. 2, 9. – b) chartārium, ī, n., das Archiv, Hier. adv. Rufin. 3, 6.
nomina illorum qui juraverunt in hustingo [(London’ ] ‥: Martinus cartarius, Odo corduanarius, ‥ Stephanus mercennarius
J. de Erlyngham, cartarium
1 chartārĭus, a, um (charta), qui concerne le papier : chartariæ officinæ Plin. 18, 89, papeteries ; chartarius calamus Apul. Flor. 9, roseau à écrire.
2 chartārĭus, ĭī, m. , marchand de papier : Diom. 326, 14 ; CIL 6, 9255 || archiviste : Cassiod. Var. 8, 23.
Gloss. Græco-Lat. :Chartarius , qui Chartas vendit.
Locus ValerianiChartari .
Chartulario, seu commentariensi sumitur, ut apud Ennodium lib. 7. Epist. 1. Senatorem lib. 8. Variar. Epist. 23. et Messianum Presbyt. in Vita S. Cæsarii Arelat. pag. 257.
Gregorius, vir devotus, Chartarius, in donatione Odoacris. Marini num. 83. not. 7. et 11.