chirurgus
chīrurgus, i, m., χειρουργός, =
- a surgeon, a chirurgeon (pure Lat. medicus vulnerarius), Cels. 7 praef.; Mart. 1, 31; Scrib. Comp. 201; 209 al.; Auct. Priap. 38; Inscr. Orell. 4228 al.
chīrūrgus, ī, m. (χειρουργός), der Wundarzt, Chirurg, rein lat. medicus vulnerarius, Cels. u.a.
illa [(lanceola ] cum carnem tetigisset, exivit sanguis cum dolore et inde secutus est tumor, unde locus habuit consilium †cynigi 15 diebus
“frange crus vel aliud membrum tuum intrepidus; inveniam tibi optimum cyrurgium, qui confractum consolidabit”
medicus famosior in Francia tibie fratris sui fecit ~um dare medicamen
Johannis de Vinea, sirurgi
circumductus est per omnem civitatem in conspectu cunctorum physicorum et ~iorum [? l. ~icorum ]
a surgen , aliptes, ~ius, cirurgicus, plagius
si peritus propere adesset ~us
peritum chirurgicum
ut quidam R. W. ~us eam ‥ de passione illa interim curaret, si posset
oarber surgyon alias dictum barbitonsorem surrogum
chīrurgus, ī, m. (χειρουργός), chirurgien : Cels. Med. 6, 7, 2.