christicola
chrīstĭcŏla, æ, m. (Christus, colo 2), adorateur du Christ, chrétien : Prud. Cath. 3, 56 || ou chrīstĭcŏlus, a, um, Fort. Carm. 2, 8, 12.
Annodcccvi. Nec mora (Willelmus Comes) in deponendo comam fieri passus est, quin potius die natalis Apostolorum Petri et Pauli, auro textis depositis vestibus, Christicolarum habuit habitum, seseque Christicolarum adscisci numero quantocyus, congaudens efficitur.