, Nomen Christi abbreviatum ad instar monogrammatis, ut supra vidimus in voce
Chrisismus, et in Benevalete. Mabill. lib. 6. de Re Diplom. in
Syntagmatibus dictandi. Quomodo fiunt privilegia Paparum : Chrismon autem
ejusmodi effigiatur specie.
Ut plenius autem in hoc monogrammate
et ut Christi nomen appareat, tali mea effigiaretur sententia specieLocus corrigendus ex Papia voce
Formata.
Vide Benevalete. Regum etiam chartis interdum Chrismon præfigebatur. Vide
Heumann. de re Diplom. inde a Carol. M. § 12. et Murator. Antiquit. Ital. tom. 3. col.
75.
, Sacrum Chrisma. Ordo eccl. Ambros. in solem. baptis. apud Murator. tom. 4. Antiq.
Ital. med. ævi col. 841 : Et posthac omnes masculi et feminæ intrant in ecclesiam,
et vadunt ubi Chrismon est... Et ecce presbyteri majoris ordinis et minoris,
sacerdotaliter parati, veniunt ubi Chrismon est. Ordo alter ejusd. eccl. ann. circ. 1130. ibid. col. 912 : In sabbato secundo de
Quadragesima, duo minores custodes septimanarii... debent quærere cilicium ab
archiepiscopo, et debent portare in medio ecclesiæ, et facere Chrismon super illud
decurrere.