cinctura
cinctūra, ae, f. [2. cinctus, cingo],
- a cincture, a girdle (very rare), * Suet. Caes. 45; * Quint 11, 3, 139.
cīnctūra, ae, f. (cingo), die Gürtung (Art, die Toga zu gürten), Quint. 11, 3, 139. Suet. Caes. 45, 3. Greg. Tur. hist. Franc. 4, 9.
creantur [marchiones ] per ~am gladii ac cappae honoris et dignitatis impositionem
in nullo quoad habitum distinguuntur nisi ‥ zonam sive cingulum quo cinguntur Christiani de ~a, qui sunt Greci et Jacobite
pro j sinctura argentea et deviata
in ipsa quidem civitate Babilonie [i. e. ] sunt plures Christiani de ~a vocati morantes, habentes ecclesias pulcras multumque devotasCairo
cīnctūra, (16) æ, f. (cingo), ceinture : Quint. 11, 3, 139 ; Suet. Cæs. 45, 3.
Item proUndeCincturis , Gallicerubans doubles , et parvis clavis ad clavandum dictam telam super hostia, etc.