circumsaepio
circumsaepio, to hedge round, fence around, encircle, enclose
Could not find circumsaeptum in Logeion dictionaries.
circumsaeptum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: supine of circumsaepio
circum-saepĭo (-sēp-), sepsi, septum, īre, v. a.,
- to hedge or fence round with something, to surround, enclose (not ante-Aug.): circumsepta loca parietibus, Col. 1, 6, 4; Dig. 41, 2, 3, § 14: stagnum aedificiis, * Suet. Ner. 31: solium circumsaeptum lapide Thrasio, on a platform of Thrasian marble, id. ib. 50: (Tarquinius) armatis corpus circumsepsit, Liv. 1, 49, 2.—Of a hostile surrounding: custodiis, Lact. 1, 14, 10: in quādam turre, Front. 1, 6, 5.—Trop.: īsdem ignibus circumsaepti, Cic. Har. Resp. 21, 45.
circum-saepio, saepsī, saeptum, īre, umhegen, I) eig. = mit einem Gehege (Zaun) umgeben, semitam meam circumsaepsit et transire non possum, Vulg. Iob 19, 8: alicui circumsaeptae sunt ianuae, Vulg. Baruch 6, 17: silvae circumsaeptae, Paul. dig. 41, 2, 3. § 14. – II) übtr.: a) Lebl., rings einfassen, rings umgeben, loca circumsaepta parietibus, Col. 1, 6, 4: civitas quaedam pontibus murisque circumsaepta, Vulg. 2. Mach. 12, 13: stagnum circumsaeptum aedificiis, Suet. Ner. 31, 1: solium circumsaeptum lapide Thasio, mit einem Geländer von thas. Marmor umgeben, Suet. Ner. 50. – b) leb. Wesen, umringen, umzingeln, schützend, corpus armatis, Liv. 1, 49, 2: alqm armis suis, Vulg. 2. Mach. 10, 30: circumsaeptus lectis valentissimorum hominum viribus, *Cic. Phil. 12, 24 K. – gew. feindlich, custodiis circumsaepti et in vincula coniecti, Lact. 1, 14, 10: (im Bilde) iisdem ignibus circumsaepti, Cic. de har. resp. 45: m. Ang. wo? in quadam turre circumsaeptus, Frontin. 3, 6, 5.
See: circumsaepire
circumsæpĭō, (13) psī, ptum, īre, tr., clore à lʼentour : Cato Agr. 46, 1 || entourer : armatis corpus circumsæpsit Liv. 1, 49, 2, il sʼentoura de gardes ; loca circumsæpta parietibus Col. Rust. 1, 6, 4, lieux clos de murs || assiéger : Prud. Psych. 753 || [fig.] circumsæpti ignibus Cic. Har. 45, entourés de feux.
circum-saepiō
- (not -sēp-), saepsī, saeptus, īre, to hedge round, fence around, encircle, enclose: circumsaeptus lectis hominum viribus: armatis corpus, L. — In tmesis: Classis Aggeribus saepta circum, V. — Fig.: vos īsdem ignibus circumsaepti.