circumscripte
circumscripte, in periods
circumscriptē, adv., v. circumscribo, P. a. 1. and 2.
circumscrīptē, Adv. (circumscriptus), I) scharf umgrenzt, complecti res singulas, scharf bezeichnet auffassen, Cic. de nat. deor. 2, 147. – dah. in der Rhetor. = periodisch, circumscripte numeroseque (u. rhythmisch) dicere, Cic. or. 221. – II) summarisch, c. et breviter depingere alqd, Lact. 5, 9, 20: c. breviterque ostendere alqd, Lact. 5, 14, 8: breviter, circumscripte monstrare, quantum etc., Amm. 23, 4, 1.
circumscrīptē (circumscriptus), avec des limites précises : singulas res circumscripte complectimur Cic. Nat. 2, 147, nous embrassons chaque idée avec précision || [rhét.] en phrases périodiques : Cic. Or. 221 || sommairement : Lact. Inst. 5, 14, 8.
circumscrīptē
adv.
- circumscriptus, in periods: dicere: complecti singulas res.