cirritus
cirrītus, a, um, adj. [cirrus],
- having filaments: pirum, a kind of pear, Cloat. ap. Macr. S. 2, 15, 16; cf. Not. Tir. p. 155.
cirrītus, a, um (cirrus), zu einem Büschel gehörig, Büschel-, pirum, Cloat. bei Macr. sat. 2, 15, 6.
viros ~os esse, quam incongruum et detestabile sit, Paulus apostolus ‥ ait [] I Cor. xi 15
a toppynge , cirrus, ~us
galeata alauda, que a nonnullis ~a dicitur, ceteris alaudis preferenda est [gl.: cirros idem est quod crinis ]
cirrītus, a, um, N. Tir. 95, 59, c. cirratus || cirrītum pirum Cloat. d. Macr. Sat. 3, 19, 6, sorte de poire.