cirrus
cirrus, a lock, curl, ringlet, tuft of hair, a fringe (on a tunic)
cirrus, i, m. (used mostly in plur.),
- a (natural) lock, curl, ringlet, or tuft of hair (rare): cirri, Varr. ap. Non. p. 94, 21; Mart. 10, 83.—Sing.: cirrus, Juv. 13, 165.—Also, the hair on the forehead of a horse, Veg. 2, 28, 34; 6, 2, 1.—
- II Transf.
- A A tuft of feathers or crest of birds, Plin. 11, 37, 44, § 122.—
- B The arms of polypi, Plin. 9, 28, 44, § 83; 25, 7, 33, § 70; 26, 8, 37, § 58.—
- C Filaments of plants similar to tufts of hair, Plin. 26, 7, 20, § 36; 27, 4, 9, § 25.—
- D A fringe upon a tunic, Phaedr. 2, 5, 13; cf. cirratus, II.
cirrus, ī, m., I) krauses, von Natur gelocktes Haar, die natürliche Haarlocke (gew. im Plur.), Varr. fr., Mart. u.a.: bei den Germanen cirrus od. cirri, »geringelte Haarbüschel« auf dem Kopfe, Iuven. u. Tert.: als Stirnhaare der Pferde, Veget. mul. – II) übtr., A) der Federbüschel auf den Köpfen der Vögel, Plin. 11, 122. – B) die Fangarme der Polypen, Plin. 25, 58. – C) die krausen Fasern an den Pflanzen, Plin. 26, 36. – D) die Fransen an den Kleidern, Phaedr. 2, 5, 13. – ➳ Nbf. cirra, μαλλός, Auct. de idiom. gen. (IV) 576, 61 K.
non cirros capitis ferrata forfice dempsit
pulchra comis cirrisque decens et candida vultu / ‥ virgo
coma vel ~us,locc unscoren
~us, i. plicatura capillorum et A.a cop , ‥ hic ~us, A.nodulle , ‥ ~us,a topylle
pars prior est †currus capitis derasa pilorum; / anterior capitis pars crinis densa pilorum; / dicitur hinc †currus [l. cirrus ] quia †circumgestat [? l. cirrum gestat ] alauda
cokkys come , ~us
capparus auricomis rutilabit in equore cyrrys
cirrus, (15) ī, m. , boucle de cheveux : Juv. 13, 165 || touffe de crins [au front des chevaux] : Veg. Mul. 2, 2, 1 || huppe, aigrette des oiseaux : Plin. 11, 122 || rameau filiforme [botan.] : Plin. 26, 36 || bras de polype : Plin. 25, 70 || frange des vêtements : Phædr. 2, 5, 13 ; du lobe de lʼhuître : Mart. 7, 20, 7.
- 1. haarlok, krul;
- 2. kuifje (v.e. vogel, plant e.d.);
- 3. (Phaedr.) franje (aan een kledingstuk).
Coup vel dorelot, in Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692. Unde
Cirritus, in eod. Glossar.
Qui porte dorelot. Cirratæ, vestis militaris, meminit Capitolinus in Pertinace, quam fimbriatam exponit Salmasius ad hunc locum. Alii
Cirratas, interpretantur villosas ex veteribus Glossis, in quibus occurrunt
bivilleset
bicirres, id est, ex utraque parte habentes cirros vel villos.
cirrus, i, m.: ricciolo
● (di animali), ciuffo
● tentacolo Plin
● (di vegetali), peluria, fogliolina.
cirrus ī, m
- a lock, curl, ringlet, tuft of hair, Iu.—A fringe (on a tunic), Ph.
CIRRUS
CIRRUS[COMA]
Cirrus
See coma.