clusa
In quibuslibet locis et civitatibus seu Clusis regni nostri.Eginhart. ann. 817 :
Omnes aditus, id est, Clusas, quibus in Italiam intratur, impositis firmavit præsidiis.Luitprandus lib. 1. cap. 2 :
Quibusdam namque difficillimis separataEadem habet cap. 5. ut et Adelbodus Trajectensis Episc. de Gestis S. Henrici Imp. pag. 459.(Hungaria) a nobis erat interpositionibus, quas Clusas nominat vulgus.
Trans Danubium pulsi ac ingenti vallo Circumclusi, apud Widukind. lib. 1. cap. 19.
Omnes vias, omnesque aditus, qui ad Italiam mittunt, quos vulgato nomine Clusas vocant, appositis custodibus anticipasse, etc.
Præceperat enim rexBenedicti S. Andreæ Mon. Chronic. cap. 28 :(Italiæ Hugo) Clusarum custodibus ne quempiam transire permitterent.
Clauserunt Langobardi Clusas, et custodierunt vie Galliarum.
Cum ad locum quemdam pervenisset, qui propter situs angustiam Clus, quasi præclusus vocatur : quippe ex una parte excelsissimo monte adjacente, ex altera parte profundissimo flumine currente, via in medio 4. seu 5. itinerantium simul spatio patente.Ditmarus lib. 6 :
Montem Clusis superpositum occupabat.Superest etiamnum castrum
Clusænomine in præruptis et altis Rhodano imminentibus saxis positum, de quo Historia Episcopor. Autisiod. cap. 54. et Rhellicanus ad Cæsaris lib. 1. de Bello-Gall. illud idem quod Ennodius
Clusurasvocat.
Francorum clusæin Alpibus, in Chronic. Salernit. cap. 4.
Clusæ, sed quandoque etiam munitiones et fossæ quibus castra circumdabantur aliaque loca opportuna. Id conjicere est ex Anastasio in aliis ævi medii Scriptoribus ; ait ille locis indicatis :
Subito aperiens Clusas super eos diluculo cum plurimis exercitibus irruit... Ipsi vero Franci introeuntes Clusas cunctum fossatum Longobardorum... abstulerunt.
Pipinus... Clusas funditus eorundem evertit Langobardorum.
Imperatores Romani habuerunt in limitibusId quidem ab Hadriano institutum videtur, de quo Ælius Spartianus sic scribit :τὰ ἐχυρώματα quæ ipsi clusuras appellant. Posteriorum temporum Scriptores, ut Luitprandus, Ado, Sigebertus, cœterique fere ejus ordinis, Clausas, Clusas et Interpositiones vocant.
Per ea tempora et alias frequenter in plurimis locis in quibus Barbari non fluminibus, sed limitibus dividuntur, stipitibus magnis in modum muralis sepis funditus jactis atque connexis, Barbaros separavit. Hæ Clusæ propugnaculis quibusdam munitæ fuerunt, quæ Castra etVide Martinium in voce Clusura.Castella dicuntur, unde et Castellanus miles alicubi nuncupatur.
Eo quoque tenore et sub ea conditione concessa est fratribus Cisterciensibus ipsa possessio, ut... neque piscationem habeant aque ; sed ipsam aquam, si voluerint, per domum vel circa eam divertant, sine aliqua tamen elevatione alicujus Cluse, vel quolibet aque retinaculo.Vide Exclusa.
Clusa, est fistula sive canalis excipiens claudensque aquam profluentem et ad molas deferens, illarumque gyrationem efficiens.
Merlos pontis de Reno, ac ipsum pontem in tribus locis frangendo nec non Cluxam Reni qua labitur ad civitatem.
Et in fluvium Viennæ cedimus tibi unam Clusam vel piscatoriam cum omnibus mysteriis a se pertinentibus.
inclusus, Gall.
In Monasterio autem erat Paternus nomine, Monachus Scotus multisque annis inclusus... in sua Clusa ambiens martyrium, combustus est... solutus de Clusa in Fulda ad Moguntiam veni.
inclusædegebant. Charta ann. 1344. ap. Schannat. Episc. Wormat. tom. 1. pag. 66 :
Dominabus conversis inclusis, habitantibus in Clusa sua juxta capellam S. Sylvestri.