coccinus
coccinus, scarlet
coccinus, a, um (coccum), scharlachfarben, acini, Plin.: gausapa, Petr.: laena, Iuven.: pallium, Capit. – subst., a) coccinum, ī, n., ein scharlachroter Faden, ein scharlachrotes Tuch, ein Scharlachgewand, Tertull. de paenit. 11. Vulg. genes. 38, 27; 2. regg. 1, 24 u. ö. Hieron. in Isai. 1, 8. – b) coccina, ōrum, n., scharlachrote Kleider, Mart. 2, 39 u.a.
coccineosque simul praecellit rubra colores
feniceum, i. ~eum, rubrum velbasu ‥, finicium, i. ~um luteris,beasu ‥
†concineasque,and þa weolocreade
pannis ~eis corpus amictus
angeli ‥ vestibus ~eis sive igneis sunt vestiti, quia lumine divine cognitionis et divine dilectionis flamine sunt amicti
coccĭnus, (15) a, um (coccum), dʼécarlate : Juv. 3, 283 || coccĭna, ōrum, n. , vêtements dʼécarlate : Mart. 2, 39, 1 || coccĭnum, ī, n. , Hier. Is. 1, 1, 18, c. coccum.
coccinus
adj.
- coccum, scarlet: laena, Iu.