colitor Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange colitor, ōris, m. = cultor (w. s.), s. Funck in Wölfflins Archiv 7, 184. cŏlĭtŏr, ōris, m. (colo), habitant : Inscr. || cultivateur : Gloss. Scal. COLITOR, Dominus fundi, Isidoro in Glossis.